Page 120 - 884616_RZN metodyka AA+ cz1
P. 120

Październik, tydzień 2	(6)	                     Nauczyciel uczy, wspiera


           • Słuchanie opowiadania.
           N. czyta opowiadanie.

           W piątkowe popołudnie Zosia wróciła z przedszkola do domu i od razu zaczęła
           opowiadać o tym, co się wydarzyło w ciągu dnia.
             – Dzisiaj w przedszkolu wybuchł wulkan! – powiedziała z przejęciem.
             – W przedszkolu? Przecież tam nie ma wulkanów – zdziwiła się mama.
             – To nie był prawdziwy wulkan. Pani wyświetlała nam na tablicy film o wulka-  opowiadanie
           nach i nagle jeden z nich wybuchł! Leciało z niego coś podobnego do budyniu z sokiem malino-
           wym, ale to nie był budyń tylko czerwona lawa. Obok było pełno pary i dymu! – powiedziała Zosia
           z przejęciem.
             – Bardzo to ciekawe. Czy wiesz, że gdy gotuję zupę i podnoszę pokrywkę, to też bucha gorą-
           ca para i trzeba uważać, żeby się nie oparzyć? – zapytała mama.
             – Wiem! Pani w przedszkolu też o tym mówiła. A wiesz, że w środku Ziemi jest jądro, podob-
           nie jak żółtko w jajku? I jest dużo skał, gazów i pary wodnej. Tam jest tak gorąco, że czasem
           wszystko zaczyna się gotować i gaz wypycha to ze środka przez dziurę w wulkanie. Wtedy jest
           wielkie buch!
             – Dobrze, że wulkany są daleko – stwierdziła mama.
             – Mamusiu, czy to znaczy, że jak zbuduję babkę z piasku i wykopię w niej dziurę, to przez nią
           coś wystrzeli? – zapytała Zosia.
             – Nie, to niemożliwe. Na pewno nie dokopiesz się do środka Ziemi. Wulkany są bardzo wiel-
           kie i twarde, wyglądają jak góry – mama uspokoiła córeczkę.
             – Pani nam mówiła, że ludzie nie powinni mieszkać bardzo blisko wulkanów, bo one czasa-
           mi wybuchają. Na szczęście naukowcy potrafią je badać. Jeden wulkan nazywa się Etna, tak
           jak pies mojej koleżanki Basi. Pani pokazała nam atlas geograficzny i mapy. Podobno na świe-
           cie jest ponad tysiąc wulkanów – powiedziała Zosia.
             – Wasza pani ma dużą wiedzę. To wspaniale, że opowiada wam o świecie i o różnych zjawi-
           skach – powiedziała mama.
             – Tak! Nasza pani czyta nam dużo książek i tłumaczy, dlaczego niebo jest niebieskie, a na pu-
           styni nie ma jezior. I mówiła nam, że mrówki wykluwają się z jajeczek składanych przez królową
           mrówek. Nasza pani jest bardzo mądra – stwierdziła Zosia.
             – Może ty też chciałabyś zostać nauczycielką? – zapytała mama.
             – Tak! Będę opowiadać maluchom o tym, że prawdziwki są jadalne, a muchomory trujące –
           stwierdziła dziewczynka i zaśpiewała mamie piosenkę:
                              Pani w przedszkolu mądra jak sowa,
                              czyta nam książki, zna trudne słowa,
                              wie, czemu woda w morzu jest słona.
                              Gdy będę duża, chcę być jak ona!

         •  Rozmowa na temat opowiadania.
           N. zadaje dzieciom pytania:
            − O czym Zosia opowiadała mamie?
            − O czym dowiedziała sie Zosia w przedszkolu?
            − Dlaczego Zosia chciałaby zostać nauczycielką?
           • Dzieci, do pani! – zabawa orientacyjno-porządkowa.
           Tamburyn.
           Dzieci spacerują swobodnie po sali w rytmie wygrywanym przez N. na tamburynie. Pod-
           czas przerwy w muzyce dzieci ustawiają się na wprost N. zgodnie z poleceniem: w rzędzie
           (jedno za drugim), w dwurzędzie (parami), w szeregu (jedno obok drugiego). N. powtarza
           zabawę kilka razy i za każdym razem zmienia swoje miejsce.
        118
   115   116   117   118   119   120   121   122   123   124   125