Page 150 - 884620_RZN metodyka BB+ cz1
P. 150
Październik, tydzień 2 (6) Nauczyciel uczy, wspiera
Nasza mama poszła w ślady babci i też została nauczycielką. Uczy w szkole francuskiego.
Nasz tata jest trenerem sportowym. To właściwie tak, jakby był nauczycielem, bo przecież uczy
innych i nawet zdobywa z nimi nagrody. Mama i tata dla mnie oraz Zosi też są nauczycielami.
Uczą nas jazdy na rolkach, organizują mnóstwo wycieczek, na których poznajemy przyrodę
i historię ciekawych miejsc. Ostatnio byliśmy z nimi na grzybobraniu. Oprócz grzybów przynie-
śliśmy do domu bardzo dużo kolorowych liści.
Najlepszą nauczycielką, jaką znam, jest nasza pani z przedszkola, pani Ewa. Nasza pani
umie wszystko – nawet grać na gitarze elektrycznej! Kiedyś myślałem, że mieszka w przedszko-
lu i wieczorami uczy pluszowe zabawki, bo tak lubi swoją pracę. Jednak okazało się, że – po-
dobnie jak mama i tata – też ma rodzinę. Spotkałem ją w parku na spacerze z synkiem i psem.
Chłopczyk chciał biec w prawo, pies w lewo, a pani Ewa tłumaczyła im coś bardzo spokojnie.
I chłopcu, i psu, naprawdę! Nasza pani jest bardzo cierpliwa i uprzejma. Gdy bawię się z Zosią
w nauczycieli, naśladuję ją, mówię: „Słucham cię”, „Pięknie”, „Wspaniale”.
Oboje, ja i Zosia, bardzo lubimy taką zabawę. Sadzamy misie i lalki na dywanie i prowadzi-
my z nimi zajęcia. Raz ja jestem nauczycielem, raz Zosia, ale najczęściej wspólnie prowadzimy
zajęcia. Najbardziej lubimy mówić o zwierzętach i roślinach. Dużo o nich wiemy od rodziców.
Do takich zajęć trzeba się przygotować. Przynosimy z parku liście, wyszukujemy ilustracje
w książkach i opowiadamy, tłumaczymy, wyjaśniamy. Na przykład mówię: „Dziś opowiem
o żabkach, które chodzą po drzewach”, i wydaje mi się, że lalki słuchają z zainteresowaniem.
A kiedy Zosia mówi: „Nauczę was rozpoznawać liście i owoce drzew”, wydaje nam się, że
misie nadstawiają uszu, żeby lepiej słyszeć.
Myślę, że my też pójdziemy w ślady babci Danuty i zostaniemy nauczycielami. To superza-
wód, bo można się dzielić swoją wiedzą. A to jest tak samo przyjemne, jak dzielenie się owoca-
mi, zabawkami czy słodyczami. Nawet przyjemniejsze.
• Rozmowa na temat opowiadania.
N. zadaje dzieciom pytania:
− Jaki zawód wykonywała babcia Danuta?
− O czym opowiedziała Tymkowi?
− Czego chłopiec zazdrościł dzieciom?
− W jaką zabawę lubią się bawić Tymek i Zosia?
− Na czym polega praca nauczyciela?
• Superpani – dyskusja ilustrowana.
Kartki formatu A4 w kolorach zielonym i czerwonym, ołówki.
N. wręcza każdemu dziecku dwie kartki w kolorach zielonym i czerwonym. Zadaniem dzie-
ci jest narysowanie na zielonej kartce ilustracji zakończenia zdania Superpani zawsze…,
a na czerwonej – Superpani nigdy…, np.: Superpani zawsze jest uśmiechnięta. Superpani ni-
gdy nie krzyczy.
AA+
Karty aktywności, cz. 1, s. 14. Opowiedz, jak wygląda twoja nauczycielka/ twój nauczyciel. Jaki ma kolor włosów?
Jakie ma oczy? Czy nosi okulary? Uzupełnij rysunek tak, aby przedstawiał twoją
nauczycielkę/ twojego nauczyciela. Powiedz, jaka jest twoja nauczycielka/ jaki jest
Polecenia: twój nauczyciel.
− Opowiedz, jak wygląda twój nauczyciel/ twoja nauczycielka. Jaki ma
kolor włosów? Jakie ma oczy? Czy nosi okulary? Uzupełnij rysunek
tak, aby przedstawiał twojego nauczyciela/ twoją nauczycielkę. Po-
wiedz, jaki jest twój nauczyciel/ jaka jest twoja nauczycielka.
14
148

