Page 88 - 884620_RZN metodyka BB+ cz1
P. 88

Wrzesień, tydzień 3	                         Moje umiejętności i	talenty


           • Ćwiczenia poranne – zestaw nr 3 (s. 65).
                                         II część dnia

           Zajęcia 1. Trudne sprawy i łatwe rozwiązania – zajęcia plastyczne.
           • Słuchanie wiersza Justyny Hadryś Złość.
           4 piłki pingpongowe.
           N. odczytuje wiersz. Następnie zamyka oczy i turla po dywanie równocześnie wszystkie
           przygotowane piłki. Dzieci, do których doturlały się piłki, odpowiadają na pytania:
            − O jakich problemach była mowa w wierszu?
            − Jakie rozwiązania zostały zaproponowane?
           Złość piękności szkodzi               Ale co to, smutna mina?
           to nauka znana.                       Kotek drży i się wygina!
           Dlaczego jestem dzisiaj taki zły od rana?  Wystraszył się nowego pana,
           Tupię, kopię i grymaszę,              złego jak osa już od rana.
           rzucam książką i wciąż płaczę.        Babcia serdecznie mnie przytuliła
           Nikt dziś nie wie, co mi jest,        potem okno otworzyła
           nawet mój przyjaciel pies.            i do ucha mi szepcze:
           Wtem do domu babcia weszła:           „Wyrzuć złość przez okno wreszcie!”
           „Czy to tutaj ta złość mieszka?       A ja zmęczony płaczem i kopaniem,
           Mam coś na jej odwołanie”.            krzyknąłem przez okno: „A kysz z dąsaniem!”
           Ciekaw jestem niesłychanie.           Wtem wszystkie dąsy i grymasy,
           Z pudełka głowa kotka wyglądała.      Przez okno uciekły w pola i lasy.
           Szara, ufna i taka mała.
           • Trudne sprawy – rozmowa kierowana.
           N. rozmawia z dziećmi na temat tego, co może je smucić, złościć, czego się boją, oraz w jaki
           sposób mogą sobie radzić z pojawiającymi się problemami np. dzieci:
              − złoszczą się, kiedy coś lub ktoś nie pozwala im robić tego, co chcą, lub nie dostają tego,
             czego potrzebują,
              − smucą się, gdy żegnają się z tym, co straciły, albo gdy godzą się z tym, że niektórych
             rzeczy nie będą mieć,
              − boją się, gdy czują zagrożenie; strach chroni je przed nim, bo każe krzyczeć, uciekać,
             chować się,
              − zazdroszczą czegoś, co mają inni; tego, co potrafią zrobić lub jacy są – pojawia się wtedy
             w nich złość lub smutek, mogą czuć jedno i drugie,
              − wstydzą się, gdy różnią się czymś od innych, i oni dają im to odczuć; gdy nie spełniają
             czyichś oczekiwań, nadziei; gdy przyłapano je na czymś niewłaściwym.


















        86
   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93