Page 150 - 884616_RZN metodyka AA+ cz1

Październik, tydzień 3 (7) Jesienny czas

Zabawy na świeżym powietrzu
Cel główny: • Wiatraczek, który pomaga w obserwowaniu pogody – ćwiczenie z zakresu
• poznawanie sprzętów i urządzeń, które po- edukacji technicznej.
magają ludziom obserwować zjawiska po- Proste wiatraczki papierowe, wachlarz lub wentylator ręczny.
godowe.
Dzieci siedzą na obwodzie koła. N. prezentuje dzieciom wiatraczek. Wyjaśnia, cele
Cele szczegółowe: że wiatraczki pomagają ludziom sprawdzić, czy wieje wiatr. Następnie poru-
Dziecko: sza wachlarzem, wprawiając w ruch cząsteczki powietrza, po to, by skrzydła wiatraczka
• rozpoznaje i nazywa wiatraczek jako sprzęt się poruszyły. Dzieci obserwują obracające się skrzydła. Potem każde dziecko otrzymuje
pomocny w obserwowaniu pogody, prosty wiatraczek papierowy. N. ponownie macha wachlarzem. Dzieci trzymają wiatraczki
• obserwuje zjawisko poruszania się powie- i sprawdzają, kiedy skrzydełka się kręcą, a kiedy są nieruchome.
trza i jego wpływ na przedmioty,
• rozumie, że ruch wiatraczka jest związany N. zaprasza dzieci na plac zabaw i przypomina zasady bezpieczeństwa podczas zabaw na
z wiatrem, zewnątrz.
• manipuluje gotowym przedmiotem tech- Dzieci ponownie otrzymują wiatraczki. N. zachęca dzieci do uważnego obserwowania
nicznym w sposób celowy, otoczenia już w drodze na plac zabaw, zwracając uwagę na ruch liści i gałęzi. Na placu za-
• wskazuje sytuacje, w których wiatraczek baw N. wybiera miejsce do obserwacji i prosi dzieci, aby stanęły w wyznaczonym obszarze.
może być użyteczny, Dzieci unoszą wiatraczki i obserwują, czy się obracają. N. zadaje pytania naprowadzające,
• uczestniczy w zabawie kierowanej i reaguje np.: Czy skrzydełka wiatraczków się kręcą? Co się dzieje, gdy staniemy w innym miejscu?
na polecenia, Dzieci prowadzą obserwacje w różnych częściach placu zabaw – na otwartej przestrzeni,
• rozwija ciekawość poznawczą poprzez ob- przy budynku lub przy drzewach. Zauważają, że wiatr porusza nie tylko skrzydełka wia-
serwację działania sprzętu. traczków, ale także liście, trawę i gałęzie. Po zakończeniu obserwacji N. zbiera dzieci w krę-
gu i podsumowuje zabawę, mówiąc, że ludzie używają różnych sprzętów, aby obserwować
pogodę, a wiatraczek pomaga sprawdzić, czy wieje wiatr i jak jest on silny.
• Zabawny wiatr – zabawa bieżna.
N. wyznacza teren do zabawy. Za pomocą wyliczanki wybiera dziecko, które będzie wia-
trem. Wiatr staje z boku. Na sygnał N., np. klaśnięcie, dzieci jako chmurki rozbiegają się
w różnych kierunkach, lecz nie mogą wybiec poza wyznaczony teren. Wiatr stara się złapać
chmurki. Jeśli uda się mu dotknąć jednej z nich, chmurka zatrzymuje się w miejscu. Kolejna
dotknięta chmurka dołącza do niej, tworząc coraz większe koło – chmurę.

III część dnia
• Powtórzenie zabaw z piosenką Wietrzyk psotnik (s. 144).
• Przyjemny wiatr – instrumentacja piosenki.
Marakasy, kastaniety, bębenki, tamburyny, nagranie piosenki Wietrzyk psotnik, odtwarzacz CD.
N. wręcza każdemu dziecku instrument. Dzieci grają na instrumentach według wskazówek N.
Dzieci:
1. Wietrzyk psotnik goni chmurki marakasy,
po jesiennym niebie,
z drzew złociste listki strąca kastaniety,
na mnie i na ciebie.
Ref.: Hej, wietrzyku! Hej, psotniku! dwa uderzenia w bębenek,
Baw się razem z nami! bis tamburyn,
Kręć wesoło karuzelą, 14243 marakasy,
huśtaj huśtawkami. kastaniety.

148