Page 148 - 884616_RZN metodyka AA+ cz1

Październik, tydzień 3 (7) Jesienny czas

Dzień 4 (34) Jesienny wiatr
Przykładowy zapis w dzienniku i punkty z obszarów podstawy programowej

I. Zabawy z listkiem – zabawa powitalna. 1.1, 1.5, 1.16
Co to jest wiatr? – samodzielne eksperymentowanie, wywoływanie i na- 8.4, 8.7
śladowanie dźwięków wydawanych przez wiatr.
Ćwiczenia oddechowe – przenoszenie sylwet kropel deszczu na kartkę. 9.1
Kałuże i kropelki – zabawa orientacyjno-porządkowa. 9.4
II. Zestaw ćwiczeń ruchowych nr 4. Cele: rozwijanie sprawności ruchowej, 9.1, 9.2, 9.4
kształtowanie umiejętności uważnego słuchania poleceń.
Zabawy na świeżym powietrzu. 1.2, 6.1, 6.3,
6.7, 6.8, 9.11
III. Powtórzenie zabaw z piosenką Wietrzyk psotnik. 8.4, 8.7
Przyjemny wiatr – instrumentacja piosenki. 8.5, 8.7
Psotny wiatr – zabawa bieżna. 9.4
Karty aktywności. 3.15, 4.6, 9.6
Doświadczenia z wiatrem – zabawa badawcza. 3.1, 5.3
Cele główne
• rozwijanie sprawności ruchowej,
• kształtowanie umiejętności uważnego słuchania poleceń.
Cele operacyjne
Dziecko:
• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach ruchowych,
• wykonuje ćwiczenia zgodnie z instrukcją.
Rozwijane kompetencje kluczowe:
• w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,
• osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się,
• matematyczne oraz kompetencje w zakresie nauk przyrodniczych, technologii i inżynierii.
I część dnia

• Zabawy z listkiem – zabawa powitalna (s. 134).
• Co to jest wiatr? – samodzielne eksperymentowanie, wywoływanie i naśladowanie
dźwięków wydawanych przez wiatr.
Suszarka do włosów, dwa paski kolorowej bibuły lub krepiny (dla każdego dziecka), dwie
kartki formatu A4 (dla każdego dziecka), bębenek.
Dzieci siedzą w kręgu odwrócone tyłem do N., który włącza suszarkę. Pyta dzieci, co to
za dźwięk i co im on przypomina. Następnie prosi, aby delikatnie dmuchnęły – każde
na swoją dłoń. Prosi o podzielenie się wrażeniami. Następnie pyta, co to jest wiatr i jaki
dźwięk słyszymy, kiedy mocno wieje. N. uzupełnia wypowiedzi dzieci. Rozdaje paski kolo-
rowej bibuły (każdemu dziecku po dwa). Dzieci splatają je na końcach. N. włącza suszarkę
i kolejno kieruje strumień powietrza na paski bibuły. Dzieci opisują, co widzą. Następnie
N. rozdaje po dwie kartki (można wykorzystać stare gazety). Potem N. gra na bębenku.
Kiedy gra cicho, dzieci pocierają kartka o kartkę, wywołując cichy dźwięk przypominający
szum wiatru. Kiedy gra głośno na bębenku, dzieci zwiększają siłę, z jaką pocierają o siebie
kartki – wieje silniejszy wiatr. Kiedy N. nie gra na bębenku, dzieci siedzą w ciszy. Następnie

146