Page 130 - 884620_RZN metodyka BB+ cz1

Październik, tydzień 1 Jesienne abc zdrowia

krążenia; tułów – wykonują skłony, opady, skręty, krążenia; ramiona i dłonie – wykonują
wymachy, wznosy, krążenia ramion i dłoni, poruszają palcami, klaszczą; nogi i stopy – wy-
konują podskoki, wspięcia, wymachy, tupią. Gdy dzieci usłyszą dźwięki muzyki, powracają
do swobodnej improwizacji ruchowej. Podczas powtórzenia ćwiczenia następuje zmiana
pozycji wyjściowej do ćwiczeń, np. siad, leżenie tyłem.
• Jestem drwalem – wyczucie siły (ciężaru).
Dzieci wcielają się w role drwali. Rąbią drzewa siekierą, następnie przewracają je na ziemię
mocnym pchnięciem – wykonują mocne i szybkie ruchy. Chwytają za gałęzie, przeciągają
ścięte drzewa, toczą pnie drzew – wykonują mocne i wolne ruchy. Naśladują zrywanie liści
ze ściętych drzew – wykonują lekkie i szybkie ruchy. Naśladują podrzucanie zebranych liści
do góry i spadanie liści na ziemię – wykonują lekkie i wolne ruchy.
• Taniec żołędzi – wyczucie ciężaru ciała i przestrzeni.
Silny podmuch wiatru powoduje, że z drzew spadają żołędzie – dzieci podskakują w szyb-
kim tempie, przechodzą do przysiadu.
• Wiatr unosi z ziemi liście – ćwiczenia dużych grup mięśniowych.
Liście fruwają w powietrzu i powoli opadają – dzieci poruszają się w różnych kierunkach
sali: na palcach, na lekko ugiętych kolanach, przechodzą do leżenia. Dzieci w biegu, wycią-
gają ramiona jak najwyżej i jak najdalej – łapią opadające liście. Przeskakują przez stosy liści
i ścięte drzewa (po całej sali). Odpoczywają w różnych pozycjach, zajmując jak najwięcej
miejsca – na polanie w słoneczny dzień; jak najmniej miejsca – pod drzewem, gdy pada
deszcz.
• Liście fruwają – doskonalenie umiejętności współdziałania z grupą.
Liście fruwają w powietrzu – dzieci tańczą przy piosence. Podczas przerwy w odtwarzaniu
muzyki tworzą łańcuch z liści – łapią się za ręce, formują duże koło. Gdy muzyka znów
zaczyna wybrzmiewać, poruszają się po obwodzie koła krokiem odstawno-dostawnym.
Podczas krótkiej przerwy w nagraniu piosenki rozbiegają się po sali, by kontynuować indy-
widualnie taniec liści.
• Poszukiwacze zaginionych skarbów – wyczucie przestrzeni i czasu.
Dzieci zgubiły w lesie ulubione maskotki, więc rozpoczynają poszukiwania – chodzą, biega-
ją w różnych kierunkach po całej sali, przyjmują pozycje na czworakach, w leżeniu, w klęku,
wykonują skłony tułowia – szukają w trawie, pod liśćmi, zaglądają pod drzewka, w krzaki.
• Być zwierzęciem – wyczucie płynności ruchu i ciężaru ciała.
Improwizacja ruchowa do nagrania melodii w różnych rejestrach (trzy stopnie) – dzieci
naśladują lekki lot pszczoły i ociężałe ruchy niedźwiedzia.
• Królowie drzew – wyczucie świadomości własnego ciała.
Dzieci, w siadzie prostym, naśladują przykrywanie swojego ciała liśćmi. Zaczynają od stóp
i nóg, przechodzą do leżenia tyłem, kładą liście na brzuchu, klatce piersiowej, szyi i głowie,
następnie powoli wstają – są królami drzew.
• Jesienny spacer – wyczucie ciężaru i siły ciała.
Dzieci poruszają się powoli po sali (przy dowolnym utworze muzyki klasycznej), nie ugina-
jąc kolan (na sztywnych nogach), przenoszą ciężar ciała na zmianę: na prawą nogę, na lewą
nogę, z ramionami wzniesionymi w górę. Podczas przerwy w odtwarzaniu muzyki zatrzy-
mują się i otrzepują z liści: głowę – wykonują delikatne, lekkie i wolne ruchy; tułów – lekkie
i szybkie ruchy; nogi – mocne i szybkie ruchy (tupanie).

128