Page 10 - 884620_RZN metodyka BB+ cz1_wrzesien_t2_29_01

Jesteśmy bezpieczni Wrzesień, tydzień 2

II część dnia

Zajęcia 1. Koła są dookoła – zabawy z kołami.
• Czy to koło? – wyróżnienie koła ze zbioru innych figur.
Koła, owale, trójkąty, kwadraty.
Dzieci siedzą w kręgu. Przekazują sobie z rąk do rąk przygotowane przez N. figury. Podczas
przerwy w muzyce osoby, które mają koło, wstają. N. obserwuje i koryguje, zwraca uwagę
na różnice w kształcie koła i innych figur (koło niezależnie od obrotu – zawsze wygląda tak
samo).
• Wkoło koła – utrwalanie nazwy i kształtu figury podstawowej.
Koła o różnej wielkości i kolorze.
Dzieci losują koła. N. lub chętne dziecko wypowiada zadanie w przykładowej formie:
Wszystkie małe koła skaczą.
Wszystkie duże koła kucają.
Wszystkie małe zielone koła stają na jednej nodze.
• Oglądanie pojazdów specjalistycznych na tablicy demonstracyjnej.
Tablica demonstracyjna nr 3.
3
N. prezentuje tablicę demonstracyjną i mówi:
− Jak nazywają się pojazdy i osoby przedstawione na tablicy? 998 99797
9
998
− Wskażcie koła w tych samochodach.
− Czy tymi samochodami może jeździć każdy?
− Pod jakie numery telefonów należy dzwonić, by wezwać po-
999
moc? 999
• Numery alarmowe – zabawa tematyczna.
Tablica demonstracyjna nr 3, kartoniki z liczbami od 0 do 9.
Wskazane dziecko spośród kartoników z liczbami wybiera te, z których można ułożyć nu-
mery alarmowe. W razie problemów może korzystać z numerów zapisanych na tablicy de-
monstracyjnej. Poprawnie ułożony numer alarmowy przyczepia do tablicy.
• Znam te sygnały – zabawa słuchowa.
Nagranie sygnałów: wozu strażackiego, wozu policyjnego, karetki pogotowia, gwizdka po-
licyjnego; odtwarzacz CD, tablica demonstracyjna nr 3.
N. prezentuje nagranie, chętne dzieci wskazują wóz, którego sygnał usłyszały. Mówią, która
z osób wykonujących zawód potrzebuje w swojej pracy gwizdka.
• Tworzymy grę – przygotowanie.
Szary papier, szablon koła, markery w kolorach zielonym i czarnym.
Każde dziecko odrysowuje na szarym papierze szablon koła wybranym kolorem – zielonym
lub czarnym w taki sposób, aby odrysowane figury tworzyły ścieżkę (trasę gry, w którą za-
grają dzieci w kolejnym etapie). N. nazywa kilkukrotnie odrysowaną figurę geometryczną.
• Na pomoc – gra dydaktyczna.
Pionki do gry, duża kostka do gry, plansza wykonana przez dzieci, medale (koła różnej wielkości).
N. rozkłada na dywanie planszę wykonaną przez dzieci. Dzieci dzielą się na cztery grupy:
motyle, gepardy, misie, sowy. Każdej z grup odpowiada jeden pionek. Wybrana osoba
z grupy rzuca kostką i przestawia pionek na planszy. Gdy pionek zatrzymuje się na zielo-
nym kole, dzieci odpowiadają na pytanie z zakresu pierwszej pomocy, gdy na kole czarnym
– nic się nie dzieje. Jeśli nie znają odpowiedzi, N. wyjaśnia, a zadaniem dzieci jest sparafra-
zować jego odpowiedź.

43