Page 25 - 884620_RZN metodyka BB+ cz1_wrzesien_t2_29_01

Wrzesień, tydzień 2 Jesteśmy bezpieczni

BB+
Wyprawka, karta 2. 2 Karetka pogotowia
Nożyczki, klej.
Polecenia:
− Powiedz, co widzisz na karcie.
− Wytnij z karty szablon karetki pogotowia.
− Zagnij go wzdłuż linii przerywanych.
− Posmaruj klejem zakreskowane pola i sklej karetkę pogotowia
zgodnie ze zdjęciem poglądowym.
• W przód i w tył – zabawa ruchowa.
Dzieci ustawiają się na krawędzi dywanu w dużej odległości od N., który wypowiada stwier-
dzenia związane z tematem tygodnia – prawdziwe i fałszywe. Gdy wypowiedziane zdanie
jest zgodne z prawdą, dzieci robią krok do przodu, gdy nie jest – robią krok do tyłu. Osoba,
która się pomyli, ma za zadanie powiedzieć wybrany przez N. numer alarmowy (policja,
straż, pogotowie, numer ogólny) np.: szeptem, jak robot, klaszcząc, podskakując.

Zajęcia 2. Ruchliwe skrzyżowanie – zajęcia metodą design thinking.
• Wprowadzenie.
Dzieci siedzą na obwodzie koła. N mówi: Wiecie już, że przez przejście dla pieszych można
przechodzić wtedy, gdy światło jest zielone. Kiedy światło jest czerwone, przechodzenie przez
jezdnię jest zakazane. Trzeba poczekać, aż światło zmieni się na zielone. Czy wiecie, że nie każ-
dy człowiek może zobaczyć te kolory? Posłuchajcie historii o Jasiu.
• Etap empatyzacji.
• Słuchanie historii o Jasiu.
N. opowiada historię o Jasiu. Dzieci słuchają i odpowiadają na pytanie zadane przez N.
Jaś ma 6 lat, jest niewidomy od urodzenia. Nic nie widzi. Bardzo się stresuje, gdy musi przejść
przez ruchliwe skrzyżowanie. Nie wie, kiedy jest zielone, a kiedy czerwone światło. Na chodni-
ku przed przejściem dla pieszych są specjalne płyty z okrągłymi wypustkami, które mają mu
pomóc rozpoznać, że tu jest przejście. Jednak te płyty nie powiedzą mu, jaki jest kolor światła.
Na niektórych skrzyżowaniach, kiedy zapala się zielone światło, pojawia się dźwięk dla osób
niewidomych, który sygnalizuje im, że mogą iść. Niestety, nie wszędzie tak jest. Zastanówcie
się teraz i odpowiedzcie na pytanie: Co czują osoby niewidome, przechodząc przez przejście
dla pieszych?
• Przechodzimy przez przejście dla pieszych (technika „Bodystorming”).
Chusty z materiału.
N. wyznacza w sali miejsce i prosi dzieci, żeby wyobraziły sobie, że stoją przed przejściem
dla pieszych. Następnie zasłania dzieciom oczy chustami. Dzieci kolejno przechodzą przez
przejście. Po wykonaniu zadania każde z dzieci opowiada o tym, co czuło, gdy przechodzi-
ło przez ulicę, nic nie widząc.
• Etap definiowania problemu.
Dzieci siedzą na obwodzie koła, N. mówi: Bezpieczne przejście na drugą stronę ulicy to praw-
dziwa trudność dla osób niewidomych. Mogliście przed chwilą poczuć to, co Jaś czuje każdego
dnia, stojąc na chodniku przed przejściem dla pieszych. Zastanówcie się teraz, jak można by-
łoby zaprojektować przejście dla pieszych przyjazne dla osób niewidomych. Jakie rozwiązania
można zastosować, aby niewidomi wiedzieli, kiedy jest zielone światło?
• Generowanie pomysłów.
Dzieci podają swoje propozycje rozwiązania problemu.

58