Page 29 - 884620_RZN metodyka BB+ cz1

Nasze przedszkole Wrzesień, tydzień 1

Cele operacyjne
Dziecko:
• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych,
• uczestniczy w zabawach rozwijających aktywność badawczą.

Rozwijane kompetencje kluczowe:
• w zakresie rozumienia i tworzenia informacji,
• matematyczne oraz kompetencje w zakresie nauk przyrodniczych, technologii i inżynierii.
I część dnia

• Dzień dobry, witam was – zabawa powitalna (s. 10).
• Kto to śpiewa? Kto to mówi? – zabawa rozwijająca percepcję słuchową.
Telefon lub dyktafon.
Przed zabawą dzieci z pomocą N. nagrywają krótkie dialogi oraz piosenki i wiersze. Dzieci
siadają na dywanie. N. prezentuje fragmenty nagrań. Zadaniem dzieci jest rozpoznanie, do
kogo należą odtwarzane z nośnika głosy kolegów i koleżanek.
• Mówię rytmicznie – zabawa logorytmiczna.
Dowolne zabawki z przedszkola.
N. pokazuje zabawkę. Wskazane dziecko dzieli jej nazwę na sylaby, jednocześnie je wytupując.
• Ćwiczenia poranne – zestaw nr 1 (s. 11).

II część dnia
Zajęcia 1. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych nr 1 (s. 19).

Zajęcia 2. Zabawkowe problemy – zabawy twórcze i zabawy matematyczne.
• Słuchanie opowiadania Moniki Sobkowiak Zabawkowe kłopoty.
– Czas sprzątać zabawki! Zbliża się obiad – zawołała pani Ania.
Przedszkolaki niespiesznie podnosiły zabawki. Odkładały je niedbale na półki, wrzucały do
pudełek, nie zważając na to, gdzie faktycznie powinien trafić każdy z tych przedmiotów.
– Klocki leżą pod stołem, pisaki bez zakrętek, samochodziki bez kółek i to w pudełku na kloc-
ki! – kręciła głową nauczycielka. – Po powrocie z obiadu będziemy musieli się zająć uporząd-
kowaniem naszej sali.
Przedszkolaki umyły ręce i opuściły salę, kierując się w stronę stołówki, z której dolatywał
zapach obiadu.
Gdy drzwi przedszkolnej sali zamknęły się za ostatnią parą, mały czerwony samochodzik
wytoczył się niezgrabnie spod kaloryfera.
– Czy ktoś widział moje koło? – zapytał smutno.
– I moje? – dodał niebieski samochodzik próbujący wydostać się z pudełka z klockami.
Zabawki pomagały sobie nawzajem i po chwili wszyscy zabawkowi mieszkańcy przedszkol-
nej sali znaleźli się na dywanie. Miś Łatka – najstarsza zabawka – poprawił podartą kamizelkę
i rozpoczął przemówienie:
– Kochane zabawki! Od bardzo dawna cierpimy, ponieważ przedszkolaki przestały o nas
dbać. Podarte ubranka, połamane kredki, brakujące koła to dopiero początek. Wiem, że wszyst-
kim wam jest przykro – i mnie także. Dlatego uważam, że nadszedł czas, by opuścić przedszko-
le. Musimy uciekać!
– Uciekać?! – zdziwiła się lala. – Dokąd?

27